ผมรักเธอเสียแล้วล่ะ...
แล้วเวลาที่เราตกหลุมรักใครสักคน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับคนคนนั้นก็มักจะมีความสำคัญกับเราอย่างมาก คำพูดแค่ไม่กี่คำ รอยยิ้มเมื่อแรกทักทาย หรือเพียงคำร่ำลาสั้น ๆ มันทำให้หัวใจของเราพองโต และเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว
ผมเรียกมันว่า ช่วงเวลาของการแหวกว่ายในห้วงมหาสมุทรแห่งความหวานชื่น ซึ่งเราปรารถนาที่จะดิ่งลึกจมลงสู่ก้นบึ้งของมันชั่วนิรันดร์
น่าเสียดายที่ในบางครั้ง มันก็อาจกลายเป็นมหาสมุทรแห่งความทุกข์ระทม ซึ่งเราต้องอาศัยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีอยู่ เพื่อดิ้นรนตะเกียกตะกายเข้าหาขอบฝั่งแห่งความสิ้นหวัง ด้วยความเหนื่อยล้าแทบขาดใจ
แล้วเมื่อไหร่กันล่ะ...?
ชาย ไชยชิต
หวังว่าคงจะจำเด็กน้อยถักเปียคนนี้ได้น่ะค่ะ